Jang Jin بازیگری است که صفحه اختصاصی او در کره‌فا، اطلاعات زندگی و آثار مرتبط را یکجا ارائه می‌کند. او ملیت کره جنوبی دارد. همچنین سئول، کرهٔ جنوبی به‌عنوان محل تولد او شناخته می‌شود.
بیوگرافی و مسیر حرفه‌ای
کارگردان فیلم، کارگردان تئاتر، نمایشنامه‌نویس، فیلمنامه‌نویس، تهیه‌کنندهٔ فیلم، بازیگر و چهرهٔ تلویزیونی اهل کرهٔ جنوبی. جَنگ جین یکی از صداهای متمایزی به‌شمار می‌رود که از رنسانس سینمای کره در دههٔ ۱۹۹۰ برخاست. سبک منحصربه‌فرد فیلم‌سازی او داستان‌پردازی‌های نامتعارف، شخصیت‌های عجیب‌وغریب، طنز خشک و هجوآمیز، پیچ‌وخم‌های کمیک، بازی‌های زبانی تیز، ارائه‌ای نمایشی، نگاهی دقیق به جامعه و انسان‌دوستی را در هم می‌آمیزد. فیلم‌های جَنگ میلیون‌ها بلیت نمی‌فروشند، اما او پایگاه هواداری وفاداری پرورانده است که سبک «جَنگ‌جین‌وار» او را می‌پسندد.
جَنگ جین در دوران راهنمایی رویای موسیقی‌دان شدن داشت، اما این آرزو زمانی تغییر کرد که در سال اول دبیرستان نخستین نمایش تئاتر خود را دید. او در دوران دبیرستان در بیش از ۴۰ نمایش بازی کرد و برای اجراهایش نقدهای خوبی و چند جایزه دریافت کرد. پس از تحصیل در رشتهٔ مطالعات تئاتر در مؤسسهٔ هنر سئول، در میانهٔ دههٔ ۱۹۹۰ به تیم نویسندگان برنامهٔ سرگرمی SBS با نام Good Friends پیوست. او بخش اختصاصی خود با نام Hollywood Message را خلق کرد؛ بخشی که خودش آن را می‌نوشت و تدوین می‌کرد و در آن صحنه‌های مشهور برخی از محبوب‌ترین فیلم‌های هالیوودی در حال اکران را برمی‌داشت، از آن‌ها پارودی می‌ساخت، پاپ‌آپ‌های مضحک اضافه می‌کرد و صحنه‌هایی از فیلم‌های مختلف را با هم می‌آمیخت تا کلاژی عجیب و منحصربه‌فرد از تصاویر بسازد. به‌دلیل این مشارکت، میزان بینندگان برنامه به‌طور غیرمنتظره‌ای جهش کرد.
در ژانویهٔ ۱۹۹۵، جَنگ با فیلمنامهٔ بلند نخست خود، Cheonho-dong Crossroad، در مسابقهٔ ادبی سالانهٔ روزنامهٔ The Chosun Ilbo شرکت کرد. او با استفاده از سه شخصیتی که در بیشتر نمایشنامه‌ها و فیلم‌های اولیه‌اش حضور داشتند (Hwa-yi، Dal-soo و Deok-bae)، با این شیوهٔ تازه و خلاقانهٔ داستان‌گویی نظر داوران را جلب کرد و جایزهٔ اصلی را گرفت. او نخستین نمایشنامهٔ صحنه‌ای خود، Heotang («رنجِ بیهوده»)، را در ۲۱سالگی و هنگام انجام خدمت سربازی نوشت و اثر بعدی‌اش، Clumsy People، نه‌تنها تحسین فراوانی برایش به همراه آورد، بلکه موفقیتی بزرگ هم بود و به بازیگر Song Chae-hwan کمک کرد تا جایزهٔ بهترین بازیگر زن را در جشنوارهٔ تئاتر سئول به دست آورد. هم‌زمان، او در اقتباس از اثر اصلی Song Jae-hee برای تبدیل آن به A Hot Roof نیز کمک می‌کرد؛ یک کمدی فمینیستی که در آن گروهی از زنان از همهٔ طبقات زندگی از بالای پشت‌بامِ یک ساختمان علیه جایگاه خود در جامعه اعتراض می‌کنند، در حالی‌که شوهرانشان و بقیهٔ شهر تلاش می‌کنند در میانهٔ یکی از داغ‌ترین تابستان‌هایی که کره تا آن زمان به خود دیده بود با همهٔ این ماجراها کنار بیایند.
چند سال دیگر طول کشید تا جَنگ بتواند به‌صورت تمام‌وقت در چونگ‌مورو کار کند، اما در آن مدت، به‌عنوان یکی از درخشان‌ترین کارگردانان تئاتر کشور شهرتی برای خود دست‌وپا کرد؛ با فیلمنامه‌ها و شخصیت‌های منحصربه‌فردی که حتی در سورئال‌ترین موقعیت‌ها هم واقعی به نظر می‌رسیدند. نمایش Taxi Driver او در سال ۱۹۹۷ موفقیتی بزرگ بود و هوش و استعدادش را در دیالوگ‌نویسی تند و برنده نشان داد. نسخهٔ اصلی این اثر با بازی Choi Min-sik در نقش Deok-bae، یک رانندهٔ تاکسی از شهرستان، روی صحنه رفت؛ کسی که تصمیم می‌گیرد به شهر بیاید، پس از آن‌که مادرش بخشی از زمینش را فروخته، یک تاکسی شخصی می‌خرد و امیدوار است سرانجام تغییری در زندگی فلاکت‌بارش ایجاد کند.
موفقیت نمایشنامه‌های تئاتری او جایگاهش را در صنعت بالا برد. کیم جونگ‌هاک، کارگردان باسابقهٔ سریال‌های تلویزیونی، از جَنگ خواست فیلمنامه‌ای بنویسد، اما پروژه به تعویق افتاد. جَنگ تصمیم گرفت فیلمنامه‌اش را به دیگران عرضه کند و این کار به نخستین فیلم بلندش، کمدی The Happenings در سال ۱۹۹۸، انجامید؛ هرچند فقط نیمی از آن‌چه فیلم‌برداری کرده بود در نسخهٔ نهایی باقی ماند.
در سال ۱۹۹۹، جَنگ گروه تئاتری Suda را بنیان گذاشت و از اعضای ثابت او می‌توان به Jung Gyu-soo، Shin Ha-kyun، Jung Jae-young و Jang Young-nam اشاره کرد. او پس از کار روی نمایش Magic Time، دومین فیلمش The Spy را ساخت؛ یک کمدی کم‌ارزش‌دیده با بازی Yoo Oh-sung در نقش یک جاسوس کرهٔ شمالی که می‌کوشد فرمول جادویی «ابرخوک» جنوب را بدزدد تا با قحطی مقابله کند.
بقیهٔ مسیر کاری جَنگ او را به یکی از کارگردانان رده‌اول کره رساند؛ با همان برند فیلم‌های عامه‌پسندِ «به سبک جَنگ جین»، مانند Guns & Talks، یک کمدی سیاه دربارهٔ چهار آدم‌کش پرحرف. در سال ۲۰۰۰، جَنگ شرکت تولید فیلم خود با نام Film It Suda را تأسیس کرد و «خانواده»اش را از میان نویسندگان، تهیه‌کنندگان و کارگردانان همکارش به‌کار گرفت. نخستین تولید این شرکت، مجموعهٔ سه‌قسمتی No Comment، در سال ۲۰۰۲ بود.
با موفقیت‌هایش در تئاتر و سینما، جَنگ سرانجام توانست به تهیه‌کنندگی و علاقهٔ واقعی‌اش، یعنی نویسندگی، بپردازد. اما شکست سنگین ملودرام A Man Who Went to Mars در سال ۲۰۰۳، که با نام A Letter from Mars نیز شناخته می‌شود و جَنگ آن را نوشته بود، آیندهٔ شرکت را در برابر یک دوراهی جدی قرار داد: یا باید روی آثار پرفروش تمرکز می‌کردند یا خطر از دست دادن همه‌چیز را می‌پذیرفتند. هرچند پیامدهای شکست این فیلم حتی در سال ۲۰۰۴ هم احساس می‌شد، کمدی رمانتیک Someone Special با وجود بودجهٔ اندکش فروش گیشهٔ قابل‌قبولی داشت و همچنین برای ستارگانش Lee Na-young و Jung Jae-young نقدهای درخشانی به همراه آورد. جَنگ سپس روی اقتباس از نمایشنامهٔ موفق سال ۲۰۰۰ خود، Leave When They're Applauding، برای پردهٔ سینما تمرکز کرد. نتیجه، فیلم Murder, Take One در سال ۲۰۰۵ بود؛ اثری دربارهٔ یک پروندهٔ قتل که به‌مدت ۴۸ ساعت به‌صورت زنده پخش می‌شود و یک معمای جنایی با نگاهی هجوآمیز به رسانه‌های شیفتهٔ رتبه‌بندی و شیفتگی تماشاگران به تلویزیون واقع‌نما.
اما این یکی از فیلم‌های دیگر شرکت بود که به یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های منتقدان و فروش سال ۲۰۰۵ تبدیل شد. Welcome to Dongmakgol که جَنگ آن را از نمایشنامهٔ هم‌نام ۲۰۰۲ خود اقتباس کرد، داستان روستایی دورافتاده در کوهستان است که در آن سربازان کرهٔ شمالی و جنوبی، همراه با یک سرباز آمریکایی، در جریان جنگ کره گرفتار می‌شوند. این درام‌کمدی فانتزی نخستین فیلم بلند Park Kwang-hyun بود؛ یکی از چند همکار جَنگ از روزهای تئاتر که به Film It Suda پیوستند.
در اوت ۲۰۰۵، جَنگ برای نخستین‌بار به‌عنوان کارگردان تئاتر روی نمایشی کار کرد که خودش آن را ننوشته بود. او هم‌دانش‌آموختگان مؤسسهٔ هنر سئول را در اجرایی از نمایش Death of a Salesman نوشتهٔ Arthur Miller کارگردانی کرد. این نمایش برای گرامیداشت چهل‌وسومین سالگرد Dongnang Arts Center وابسته به مؤسسه و صدمین سالروز تولد Yu Chi-jinِ فقید، بنیان‌گذار مؤسسه و نخستین آمفی‌تئاتر کشور، برگزار شد.
پس از تجربه‌هایش در ژانر گانگستری با Righteous Ties در سال ۲۰۰۶ و ژانر ملودرام با My Son در سال ۲۰۰۷، جَنگ فیلمنامهٔ هوشمندانهٔ Going by the Book به کارگردانی Ra Hee-chan را نوشت؛ فیلمی دربارهٔ تمرین ساختگیِ سرقت از بانک که به‌طرزی خجالت‌آور واقعی می‌شود. او همچنین در فیلمنامهٔ Public Enemy Returns، سومین قسمت از مجموعهٔ Kang Woo-suk دربارهٔ کارآگاه سرسخت Kang Cheol-jung با بازی Sol Kyung-gu، تأثیر کمیک بیشتری وارد کرد.
طنز سیاسیِ دلگرم‌کنندهٔ او Good Morning President فیلم افتتاحیهٔ جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم بوسان در سال ۲۰۰۹ بود. در همان سال، جَنگ در جوایز درام MBC برای بخش Radio Book Club از برنامهٔ رادیویی‌اش در MBC Standard FM در سال ۲۰۰۸، جایزهٔ ویژه گرفت. فیلم‌های بعدی او، کمدی گروهی The Quiz Show Scandal در سال ۲۰۱۰ و ملودرام Romantic Heaven در سال ۲۰۱۱، هرچند با استقبال منتقدان روبه‌رو شدند، اما در گیشه موفقیت کمتری داشتند.
او علاوه بر این‌که مدیرعامل Film It Suda است، همراه با دوستش Kang Woo-suk یکی از بنیان‌گذاران شرکت تولید فیلم KnJ Entertainment Inc. نیز هست. جَنگ داور فصل اول و دوم Korea's Got Talent بود. او سه فصل نخست برنامهٔ کمدی اسکچ Saturday Night Live Korea را نوشت و کارگردانی کرد و بخش Weekend Update نسخهٔ SNL Korea را اجرا کرد. جَنگ می‌گوید باور دارد کمدی‌های هجوآمیز می‌توانند جامعه را به سمت بهتر شدن تغییر دهند.
مشخصات فردی
نام بومی او 장진 است. او در تاریخ ۵ اسفند ۱۳۴۹ به دنیا آمده است. ملیت او کره جنوبی است. محل تولد او سئول، کرهٔ جنوبی است. نام‌های دیگر ثبت‌شده برای او عبارت‌اند از 장진، Jang Jin، Jin Jang.
فیلم‌ها و سریال‌های مرتبط
در ادامه، آثار مرتبط این بازیگر در کره‌فا قرار دارند. بنابراین با انتخاب هر عنوان می‌توانید مشخصات، بازیگران و اطلاعات پخش همان اثر را ببینید.
بازگشت به صحنه جرم، سیاه : شیطان رو دیدم، صحنه جنایت صفر
زندگینامه انگلیسی
South Korean film director, theatre director, playwright, screenwriter, film producer, actor and TV personality. Considered one of the most distinctive voices to emerge from the 1990s Korean cinema renaissance, Jang's unique filmmaking style mixes unconventional storylines, quirky characters, dry and subversive humor, comic twists, sharp puns, stagy presentation, a keen observation of society, and humanism. Jang’s films do not sell millions of tickets but he has nurtured a faithful fan base that appreciates his "Jang Jin-ish" style. Jang Jin dreamed of becoming a musician in middle school, but his ambition changed when he saw his first theater play in his freshman year of high school. As a high school student, he acted in more than 40 plays, receiving good reviews and a few awards for his performances. After majoring in theater studies at Seoul Institute of the Arts, he joined the writing team for the SBS variety show Good Friends in the mid 1990s. He created his own portion Hollywood Message, which he wrote and edited by himself, where he would take famous scenes from some of the most popular Hollywood films showing in theaters, and make parodies, add silly popups, mix scenes from different films together to form a bizarre, unique collage of images. Because of his contribution, ratings for the show surged to unexpected heights. In January 1995, Jang entered newspaper daily The Chosun Ilbo's annual literary contest with Cheonho-dong Crossroad, his first full-fledged script. Using three characters which would feature in most of his theater plays and early films (Hwa-yi, Dal-soo and Deok-bae), his new and creative brand of storytelling won over the judges, who awarded him the top prize. He wrote his first stage play Heotang ("labor in vain") at the age of 21 while serving his military duty, and his followup Clumsy People, not only granted him lots of praise, but was also a big success, and allowed actress Song Chae-hwan to win the Best Actress Award at the Seoul Theater Festival. At the same time, he was helping adapt Song Jae-hee's original into what became A Hot Roof, a feminist comedy where a group of women from all walks of life protest their position in society from the roof of a building, while their husbands and the rest of the city try to cope with all that in the midst of one of the hottest summers Korea had ever seen. It would take another few years before Jang could start working full-time in Chungmuro, but during that time, he built a reputation as one of the most brilliant theater directors in the country, with unique scripts and characters who came across as real even in the most surreal of situations. His 1997 play Taxi Driver was a huge success, displaying his wit and talent for snappy dialogue. The original starred Choi Min-sik as Deok-bae, a taxi driver from the countryside who decides to come to the city, buys a private taxi after his mother sold some land, and hopes to finally make a change in his miserable life. The success of his theater plays raised his profile in the industry. Veteran TV drama director Kim Jong-hak commissioned Jang for a script, but the project was delayed. Jang decided to shop around his script, which led to his debut feature 1998 comedy The Happenings (though only half of what he shot ended up in the final cut). In 1999 Jang founded the theater troupe Suda, and among his regulars were Jung Gyu-soo, Shin Ha-kyun, Jung Jae-young and Jang Young-nam. After working on the play Magic Time, he then shot his second film The Spy, an underrated comedy starring Yoo Oh-sung as a North Korean spy trying to steal the magic formula of the South's "super pig" to combat the famine. The rest of Jang's career brought him to the top of Korea's A-list directors, with the same brand of "Jang Jin style" crowd pleasers, such as Guns & Talks, a black comedy about four talkative assassins. In 2000 Jang established his own film production outfit Film It Suda, hiring his "family" of fellow writers, producers and directors. Their first production was the three-part omnibus No Comment in 2002. With his theater and film successes, Jang was finally able to move on to producing and his real passion, writing. But the huge flop of the 2003 melodrama A Man Who Went to Mars (also known as A Letter from Mars, which Jang wrote) brought the company's future to a serious crossroad: either focus on hot items or risk losing everything. Though the aftermath of the film's failure was felt even in 2004, romantic comedy Someone Special had a decent box office performance despite the film's low budget, as well as glowing reviews for its stars Lee Na-young and Jung Jae-young. Jang then focused on adapting his successful 2000 theater play Leave When They're Applauding into the big screen. The result was 2005's Murder, Take One, about a homicide case being broadcast live for 48 hours, a whodunit with a campy take on the ratings-obsessed media and the viewers' craze for reality TV. But it would be another of the company's films that became one of the biggest critical and commercial successes of 2005. Adapted by Jang from his same-titled 2002 play, Welcome to Dongmakgol is the story of a remote mountain village where North and South Korean soldiers as well as an American soldier are stranded during the Korean War. The fantasy dramedy was the debut feature of Park Kwang-hyun, one of several of Jang's colleagues from his theater days who joined Film It Suda. In August 2005 Jang served as theater director for the first time on a play he didn't write himself. He directed his fellow Seoul Institute of the Arts alumni in a staging of Arthur Miller's Death of a Salesman. The play commemorated the 43rd anniversary for Dongnang Arts Center affiliated to the institute and the 100th birthday of the late Yu Chi-jin, founder of the institute and the nation's first amphitheater. After his doing his takes on the gangster genre (2006's Righteous Ties) and the melodrama genre (2007's father-centered My Son), Jang wrote the witty script for Ra Hee-chan's Going by the Book, about a mock bank robbery drill that turns embarrassingly real. He also injected an enhanced comic effect into the screenplay of Public Enemy Returns, the third installment in Kang Woo-suk's series on tough detective Kang Cheol-jung (played by Sol Kyung-gu). His feel-good political satire Good Morning President was the opening film of the 2009 Busan International Film Festival. At the MBC Drama Awards that year, Jang won a Special Award for his 2008 radio show segment Radio Book Club on MBC Standard FM. His next films, 2010 ensemble comedy The Quiz Show Scandal and 2011 melodrama Romantic Heaven, though well-reviewed, were less successful at the box office. Besides being the CEO of Film It Suda, he is also co-founder of the film production company KnJ Entertainment Inc. alongside friend Kang Woo-suk. Jang was a judge on the first and second seasons of Korea's Got Talent. He wrote and directed the first three seasons of sketch comedy show Saturday Night Live Korea and anchored SNL Korea's version of Weekend Update. Jang says he believes satirical comedies can change society for the better.