Oh Min Ae بازیگری است که صفحه اختصاصی او در کره‌فا، اطلاعات زندگی و آثار مرتبط را یکجا ارائه می‌کند. او ملیت کره جنوبی دارد. همچنین سئول، کرهٔ جنوبی به‌عنوان محل تولد او شناخته می‌شود.
بیوگرافی و مسیر حرفه‌ای
او مین ئه بازیگر اهل کرهٔ جنوبی است که در سئول، کرهٔ جنوبی به دنیا آمد. او از مادری مجرد و بدون ازدواج به دنیا آمد. او مجبور شد دبیرستان را رها کند و با انجام کارهای پراکنده‌ای مانند روزنامه‌فروشی، کارهای تحویل، پیشخدمتی در بار و آموزش ایروبیک، از خود حمایت کند. وقتی ۲۷ ساله بود، برای پرس‌وجو دربارهٔ یک سفر کوله‌گردی به هند به یک آژانس مسافرتی رفت. در جریان این دیدار، کارمند آژانس حدس زد که شاید او یک بازیگر تئاتر باشد. این موضوع علاقهٔ او را برانگیخت و آن کارمند او را به یکی از آشنایانش در دنیای تئاتر معرفی کرد. از آن زمان، مسیر بازیگری‌اش را آغاز کرد و از کار در پشت‌صحنهٔ تئاتر شروع کرد.
او نخستین حضور سینمایی‌اش را در سال ۱۹۹۹ با "Memento Mori" تجربه کرد. از ۱ ژانویهٔ ۲۰۰۰، حدود یک سال و نیم را به‌عنوان راهب در معبد چونگونسا گذراند. پس از ترک معبد، از نام هنری استفاده کرد. او فکر می‌کرد زندگی به‌خاطر نامش باید سخت باشد؛ می‌خواست معمولی باشد، بنابراین از نویسه‌های مربوط به «زن» و «امید» استفاده کرد و فعالیت‌هایش را به‌عنوان بازیگر تئاتر با آن نام برای ده سال از سر گرفت.
در دههٔ ۴۰ زندگی‌اش ازدواج کرد و صاحب فرزند شد. همچنین آزمون معادل‌سازی دیپلم دبیرستان را گذراند و در رشتهٔ مطالعات فرهنگی در دانشگاه صدا و ارتباطات ثبت‌نام کرد. او برای تأمین هزینهٔ نگهداری از فرزندش باید پول درمی‌آورد، بنابراین تصمیم گرفت مسیر شغلی‌اش را به‌عنوان مشاور دنبال کند. در سال ۲۰۱۰ وارد دانشکدهٔ تحصیلات تکمیلی رفاه اجتماعی دانشگاه سونگسیل شد و در آنجا گواهی مددکاری اجتماعی را دریافت کرد.
او همراه با دیگر بازیگران تئاتر، انجمن تئاتر دونگجاک (동작연극협회) را بنیان گذاشت. این انجمن در ۱۲ اوت ۲۰۱۳ به‌عنوان شعبه‌ای از انجمن تئاتر سئول تأیید شد. او تا سال ۲۰۱۷ به‌عنوان نخستین رئیس شعبه خدمت کرد. او مسئولیت‌های اداری گوناگونی بر عهده گرفت، از جمله فعالیت در حوزهٔ آموزش و داوطلبی. بر عهده گرفتن مسئولیت‌های بیش از حد، او را دچار افسردگی کرد. مشکلات مالی او را وادار کرد که به‌عنوان فروشندهٔ کارت نیز کار کند. او به ارتباطاتش با همکاران جوان‌تر در تئاتر تکیه داشت. به‌دلیل وضعیت عضویتش در اتحادیه، موظف شد نمایشی با عنوان "Forest Fire" اجرا کند. خواندن متن نمایشنامه عشق او به بازیگری را دوباره شعله‌ور کرد و باعث شد دریابد که دیگر نمی‌تواند به کار فروشندگی بازگردد.
در سال ۲۰۱۵، او به‌عنوان مدیر سی‌وششمین جشنوارهٔ تئاتر سئول فعالیت کرد. او همچنین به‌عنوان کارگردان نمایش "Hongsiyeol-neun House" متعلق به انجمن تئاتر دونگجاک، که در ۱۰ مارس ۲۰۱۶ اجرا شد، فعالیت داشت.
در ۲۷ مارس ۲۰۱۷، مراسم بنیان‌گذاری اتحادیهٔ کارگران هنرهای نمایشی در تالار چندمنظورهٔ مرکز اطلاعات اجرای خوب در مروینیه‌پارک، دائه‌هارو، سئول برگزار شد. او همراه با جو جائه هیون به‌عنوان نایب‌رئیس مشترک انتخاب شد و لی جونگ سونگ به‌عنوان نخستین رئیس منصوب شد.
در سال ۲۰۱۸، جنبش می‌تو موارد متعدد خشونت جنسی در جامعهٔ تئاتر را آشکار کرد. در این دوره، او نقش مهمی در دریافت گزارش‌های مربوط به این حوادث داشت و به سازمان‌دهی تجمعی برای مطالبهٔ پاسخ‌گویی در این جامعه کمک کرد. این تلاش‌ها به چالش‌های شخصی و مشکلات حقوقی، از جمله شکایت‌های افترا، انجامید که او بدون وکیل آن‌ها را پیگیری کرد. در نهایت، این تجربه‌ها باعث شد از صحنهٔ تئاتر کناره‌گیری کند.
(منبع: Wikipedia)
مشخصات فردی
نام بومی او 오민애 است. او در تاریخ ۱۹ شهریور ۱۳۴۴ به دنیا آمده است. ملیت او کره جنوبی است. محل تولد او سئول، کرهٔ جنوبی است. نام‌های دیگر ثبت‌شده برای او عبارت‌اند از O Min Ae، 오민애، O Min-ae، 吳敏愛.
فیلم‌ها و سریال‌های مرتبط
در ادامه، آثار مرتبط این بازیگر در کره‌فا قرار دارند. بنابراین با انتخاب هر عنوان می‌توانید مشخصات، بازیگران و اطلاعات پخش همان اثر را ببینید.
زندگینامه انگلیسی
Oh Min Ae is a South Korean actress born in Seoul, South Korea. She was born to an unwed single mother. She had to give up high school and support herself by doing odd jobs, such as newspaper seller, delivery work, bar waitress, and teaching aerobics. When she was 27, she visited a travel agency to inquire about a backpacking trip to India. During this visit, the travel agent guessed that she might be a stage actor. This sparked her interest, and the agent introduced her to an acquaintance in the theater world. Since then, she started her acting journey, starting from theater staff. She made her first film appearance in 1999 in "Memento Mori". Starting January 1, 2000, she spent about a year and a half living as a monk at Cheongunsa Temple. After leaving the temple, she used a stage name. She thought life must be hard because of her name; she wanted to be ordinary, so she used the characters for "female" and "hope" and resumed her activities as a theater actress under the name for ten years. In her 40s, she got married and had a child. She also passed the high school equivalency exam and enrolled in the Department of Cultural Studies at Broadcasting and Communication University. She needed to make money for childcare, so she decided to pursue a career as counselor. She entered Soongsil University's Graduate School of Social Welfare in 2010, where she earned a social worker license. She established Dongjak Theater Association (동작연극협회) with fellow theater actors. It was approved as a branch of the Seoul Theater Association on August 12, 2013. She served as the 1st branch president until 2017. She took on various administrative roles, including serving in educational and volunteer work. Handling too many responsibilities led to depression. Financial difficulties forced her to also work as a card salesman. She relied on connections with junior colleagues in the theater. Due to her union status, she was required to do a performance called "Forest Fire". Reading the play's script reignited her love of acting and made her realize she could no longer return to a salesman. In 2015, she served as director of the 36th Seoul Theater Festival. She served as director for Dongjak Theater Association's "Hongsiyeol-neun House", performed on March 10, 2016. On March 27, 2017, the founding ceremony of the Performing Arts Workers' Union took place at the multipurpose hall of the Good Performance Information Center in Marronnier Park, Daehak-ro, Seoul. She was elected as co-vice chairman alongside Cho Jae Hyun, while Lee Jong Seung was appointed as the first chairman. In 2018, the MeToo movement shed light on numerous sexual violence cases within the theater community. During this period, she played a key role in receiving reports of these incidents and helped organize a rally demanding accountability within the community. These efforts led to personal challenges and legal troubles, including defamation lawsuits, which she handled without legal representation. Ultimately, these experiences caused her to step away from the theater scene. (Source: Wikipedia)