در سریال «آهنگ عشق باستانی / An Ancient Love Song» (古相思曲)، ژانگ یاچین نقش لُویان را در سنین مختلف از ۱۸ سالگی تا دوران پیری بازی میکند. او در این گفتوگو توضیح داده که از همان ابتدا جذب ساختار متفاوت داستان شده، اما همزمان نگران بود که مخاطب بتواند زبان کنایی و بیانِ برگرفته از متون کلاسیک را دنبال کند. به گفته او، گروه تولید برای فهم بهتر خط زمانیِ پیچیده، حتی یک جدول زمانی جداگانه و یک ارائه اختصاصی در اختیارش گذاشته بودند.
او میگوید دشوارترین بخش کار، بازی در نقش لُویانِ سالخورده بوده است؛ نقشی که برای آماده شدن در آن، به حالات چهره و نگاه افراد مسن دقت کرده و حتی از تجربه و مشاهده نزدیکانش کمک گرفته است. ژانگ یاچین میافزاید که شب پیش از ضبط آن صحنه، از شدت نگرانی نخوابیده تا بتواند خستگی و فرسودگی را در صورت و بدن شخصیتش نشان دهد. در مقابل، برای لُویانِ جوانتر، لحن و حرکاتش را سبکتر و سرزندهتر نگه داشته تا تفاوت این دورهها بهروشنی دیده شود.
بخش دیگری از صحبتهای او به رابطه میان لُویان و شن بویان برمیگردد. ژانگ یاچین میگوید یکی از صحنههای مورد علاقهاش، دیدار دوم این دو در حدود ۲۱ سالگی لُویان بوده، چون در آن نقطه، دو شخصیت از نظر احساسی در جایگاه برابرتر قرار میگیرند. او همچنین صحنهای را که لُویان در تالار گلها به شن بویان میگوید «نکتهای نیست، برگشتی کافی است» از احساسیترین لحظههای کارش دانسته و تأکید کرده که همین جزئیات ساده، بار عاطفی رابطه را منتقل میکنند.




